Gisteravond was ik vergeten om Strava uit te zetten. Ik zat thuis op het balkon en mijn telefoon lag stil naast me. Niet volgens ‘de satellieten’. Hier is wat ‘ze’ meenden dat ik (of mijn telefoon) aan het doen was. Heen en weer zwom ‘ik’ de Amstel over, keer op keer.
Mooi voorbeeld toch van hoe technologie werkt? De lagen van afleidingen, ‘estimated guesses’, enzovoorts
Naar Fransche Kamp, net een andere route in een poging net meer schaduw te hebben, al is het maar 300 meter. Erg warm.
Na grasmaaien. Net voor donker terug naar Amsterdam.
Warm. Verandering van werkomgeving. Even naar het Amsterdamse Bos.
En weer terug naar huis.
Kort zomeravondrondje na Rotterdamdag, net voor donker.
Rondje Spaarne. Soort van hetzelfde als gisteren, maar net anders, ook omdat ik het halverwege aan het Spaarne aangekomen wel goed vond zo.
Omdat het vorige week zo goed beviel, nog eens naar Haarlem. Prachtige zomeravond werd het, nauwelijks wind en een aangename zon. Heel fijn toeren.
En alweer terug naar Amsterdam.
Weer terug naar Fransche Kamp.
In de avond door het bos toeren. Eerste bloeiende heide (en ook de eerste struiken die hun gele blad verliezen). 18 graden, wolken en wat zon.
Klein rondje, net voor het donker wordt. Lekker fris, laatste streep zon.
Noordwestenwind, zon en wolken, 19 graden, prettig fris. Naar zee en weer terug via min of meer de kortste route. Stadsfietsen dus: twee keer dwars door Amsterdam en twee keer dwars door Haarlem. Volgens Wandrer was de (voor mij) ‘klassieke’ route dwars door Haarlem (achter het station langs, door de Waarderpolder) ‘nieuw’ – had ik dat echt al 2 jaar niet gereden?
